Babka lancetowata i jej zastosowanie
Zastosowanie babki lancetowatej
Babka lancetowata (łac. Plantago lanceolata) to bylina wieloletnia, która wyrasta z krótkiego kłącza w postaci rozety liści przyziemnych. Liście są długo lancetowate z równoległymi żyłkami, ku dołowi stopniowo zwężone w długi, często owłosiony ogonek. Babka kwitnie od maja do września. Owocem jest jajowata torebka zawierająca dwa stosunkowo duże nasiona. Istnieje również Babka zwyczajna, Babka średnia i Babka indyjska.
Babka licznie rośnie w Europie i Azji na łąkach, miedzach, polnych drogach, rowach, nasypach i w jasnych lasach, ale także jako chwast w ogrodach i na polach, przede wszystkim w koniczynach. Babka jest też uprawiana dla celów farmaceutycznych. Zbiera się liście od maja do sierpnia. Łodygi kwiatowe usuwa się, liście szybko suszy w cienkich warstwach w cieniu lub przy sztucznej temperaturze do 50°C, aby nie straciły zielonej barwy.
Zastosowanie babki w kosmetyce
Surowiec z babki zawiera śluzy, garbniki i glukozyd aukubinę. Na organizm ludzki oddziałuje prawdopodobnie cały kompleks tych substancji. Najczęściej możemy sami w domu przygotować napar z babki w ten sposób, że 50 g surowca zalewamy 0,5 l ciepłej wody i pozostawiamy do wyciągnięcia na 30 minut i mieszamy z taką samą częścią rozcieńczonego alkoholu. Ten napar służy jako doskonały tonik do cery zanieczyszczonej i trądzikowej lub przy trądziku. Rozdrobnione świeże liście można dodawać do ziołowych masek na twarz.
Zastosowanie babki w medycynie
Ludowe lecznictwo i do pewnego stopnia także medycyna oficjalna uważają liście babki za bardzo skuteczne. Wewnętrznie wykorzystywane są w formie syropów, kropli i herbat przeciwko zapaleniom górnych dróg oddechowych, przeciwko kaszlowi oraz jako regulator jelitowy. Zewnętrznie zaleca się przykładanie wywaru z liści lub bezpośrednio dobrze umyte liście na rany, które następnie dobrze się goją. Leczy się nimi również obrzęki, np. ukąszenia owadów.